Wat je moet inpakken voor Ho Chi Minhstad

Mijn eerlijke paklijst voor het zuiden, niet het noorden

Ik had te veel ingepakt voor mijn eerste reis hierheen. Ik kwam aan in december met een fleecejack onderin mijn tas gerold, ervan overtuigd dat ik in een soort tropische winter zou landen, en ik heb hem geen enkele keer uit hoeven halen. Die ene misser leerde me het uitgangspunt van deze hele paklijst: Ho Chi Minhstad en de rest van Zuid-Vietnam kennen geen vier seizoenen. Ze hebben er twee — droog en nat — en geen van beide is koud. Als je uit een land komt waar de kalender je garderobe bepaalt, werkt die gewoonte hier juist tegen je, dus deze pagina gaat over het samenstellen van een tas specifiek voor het zuiden, niet over het hergebruiken van een paklijst die je ergens met een echte winter hebt gebruikt.

Ik herhaal hier niet de klimaatdetails per maand, want die staan op de pagina beste tijd om Ho Chi Minhstad te bezoeken en in de aparte seizoensgidsen voor het droge seizoen en het regenseizoen. Wat ik hier wil doen, is die twee seizoenen vertalen naar een echte tas, zoals ik die pak voordat ik naar Ho Chi Minhstad vlieg.

De basislaag die het hele jaar werkt

Welke maand ik ook land, de kern van mijn tas verandert nooit: losse, ademende, snel drogende kleding. Katoen voelt hier zo’n uur lekker aan voordat het vochtig wordt en blijft, dus ik kies liever voor technische stoffen of linnenmixen — het soort dat ‘s nachts droogt op een hotelbalkon. Een paar shirts met korte mouwen, een paar lichte broeken of shorts, en één of twee losse jurken of lichte shirts voor de avond dekken de meeste dagen, of ik nu rondloop in District 1 of met een boot door de kanalen bij de Mekongdelta vaar.

Ik gooi ook altijd één dun shirt met lange mouwen in de tas, en niet vanwege de warmte. Het is tegen de zon op een boot, tegen muggen bij zonsondergang bij Cu Chi of in de delta, en om schouders te bedekken als ik een pagode binnenloop. Dat ene shirt verdient zijn plek in de tas meer dan bijna al het andere dat ik meeneem.

Droge seizoen: zonbescherming boven warmte

Tijdens het droge seizoen is de verleiding groot om alleen voor de hitte in te pakken, en dat klopt grotendeels — maar ik voeg toch één dun laagje toe dat ik voor geen enkele andere tropische reis zou meenemen: een licht shirt met lange mouwen of een dun vestje voor de avond. Restaurants, bussen en het vliegveld zetten de airconditioning vaak koud, en een aantal avonden in het droge seizoen, vooral later in het seizoen, voelen na zonsondergang merkbaar milder aan. Het is geen jas-en-sjaal-koude, maar net genoeg dat blote schouders wat te veel voelen op een rooftopbar of een nachtboot. Dat dunne laagje, plus een hoed en goede zonnebrandcrème, is eigenlijk alles wat het droge seizoen van een tas vraagt.

Zonbescherming houd ik ongeacht de maand niet onderhandelbaar: een hoed met brede rand of een pet, een zonnebril, en reefveilige zonnebrandcrème die ik vaker aanbreng dan nodig lijkt. Dat geldt net zo goed op de Saigon River als tijdens een wandeling rond Ben Thanh Market.

Regenseizoen: reken op een stortbui, niet op een moesson

Het regenseizoen boezemt mensen meer angst in dan nodig is, en je erop voorbereiden draait minder om de hele dag droog blijven dan om twintig heftige minuten in de late namiddag doorstaan. Ik neem een inpakbare regenjas mee die klein opvouwt, en ik koop tegenwoordig ter plekke een goedkope plastic poncho — die kost bijna niets en doet hetzelfde werk als ik zonder tas word verrast. Een klein droogzakje of een paar zip-lock zakjes voor mijn telefoon, paspoort en geld zit de hele reis in mijn dagrugzak, want de regen komt hier snel en vraagt niet beleefd om toestemming.

Op het gebied van schoeisel verandert het regenseizoen mijn bagage echt. Ik ruil één paar sneakers in voor snel drogende sandalen of waterbestendige schoenen, want straten lopen kort onder na een hevige bui en natte sneakers doen er in de vochtige lucht een dag over om te drogen. Ook een kleine paraplu gaat mee — minder tegen de regen zelf, meer omdat die makkelijker snel open te klappen is dan een volledige regenjas als ik van een cafédeur naar een wachtende taxi loop.

Wat ik echt thuislaat

Geen jas, geen trui, geen enkele thermolaag — ik noem dit omdat ik nog steeds andere reizigers die uit hun koffer zie halen in het hotel, ingepakt voor een Vietnamese winter die alleen duizend kilometer noordelijker bestaat. Ik sla ook zware wandelschoenen over; het lopen hier is vooral stadsbestrating, marktsteegjes en af en toe een vlonderpad door een mangrovegebied, geen bergpaden. En ik ben jaren geleden gestopt met een grote combinatie van paraplu en jas meenemen — één inpakbare regenjas plus een goedkope lokale poncho dekt hetzelfde af, met veel minder volume.

Een dagtocht-versie van dezelfde tas

Voor dagtochten vanuit de stad verandert mijn tas nauwelijks, hij wordt gewoon kleiner. Op een dag naar Cu Chi Tunnels voeg ik een navulbare waterfles toe, het shirt met lange mouwen voor de schaduw, en dichte schoenen in plaats van sandalen, omdat de ondergrond er ongelijk is. Op het water — een kanaaltocht, een sampan, of een volledige dag met een kleinschalige dagtocht door de Mekongdelta

— neem ik het droogzakje mee, een hoed met kinband zodat hij niet wegwaait, en sandalen die nat mogen worden. Voor een avond op de rivier, zoals een dinercruise op de Saigon River, neem ik die iets chiquere outfit mee samen met het lichte laagje, want de bries op het dek na donker is het dichtste wat deze stad bij koelte komt.

Als tunnels en tempels samen op het programma staan, bijvoorbeeld op een dagtocht naar de Cu Chi Tunnels of een langere lus door de delta met een klassieke ééndaagse Mekongdelta-tour, blijft de paklogica identiek: ademende basislagen, zonbescherming, een regenlaag als het regenseizoen is, en niets warmers dan dat dunne vestje voor de busrit terug.

Praktische extra’s die ik nooit oversla

Een universele adapter dekt hier de Type A- en Type C-stopcontacten, een powerbank houdt mijn telefoon in leven tijdens lange dagen onderweg, en ik draag altijd mijn paspoortgegevens en visum-bevestiging bij me als foto én als papieren kopie, apart bewaard van het origineel. Kraanwater is niet drinkbaar, dus ik reis met een navulbare fles en vul die bij bij gefilterde stations of koop flessenwater, in plaats van iets ingewikkelds mee te nemen om water te zuiveren. Niets hiervan is glamoureus, maar het is het verschil tussen een tas die de hele reis werkt en een tas waar ik om 6 uur ‘s ochtends voor een transfer nog doorheen zoek.

Naast het seizoen wordt de rest van de planning — hoeveel dagen je aan de stad geeft versus de delta en de kust, en hoe je ertussen reist — behandeld op de planningsgids voor stad, delta en kust en de pagina hoeveel dagen in Zuid-Vietnam, naast tips over veilig oversteken en je weg vinden door Tan Son Nhat zonder de verkeerde valuta of een lege telefoon. Als je data in de buurt van Tet vallen, pak dan ook wat extra geduld in bij je kleren — dat is ook een vorm van voorbereiding.

Meest gestelde vragen over inpakken voor Ho Chi Minhstad

Heb ik warme kleding nodig voor Ho Chi Minhstad in de winter?

Nee. Het zuiden kent geen koud seizoen. Wat men hier winter noemt, is gewoon het droge seizoen: overdag nog steeds warm, met hoogstens een iets koelere avond. Bewaar de jas voor een trip naar het noorden.

Wat moet ik inpakken voor het regenseizoen?

Een compacte inpakbare regenjas of een goedkope lokale poncho, een droogzak of een paar zip-lock zakjes voor je telefoon en paspoort, en schoenen die nat mogen worden en snel drogen. De regen is meestal een korte, hevige stortbui in de late namiddag, geen dag vol regen.

Is het koeler in de Mekongdelta of aan de kust dan in de stad?

Niet echt. Luchtvochtigheid en zonblootstelling veranderen meer dan de temperatuur. Pak dezelfde basislagen in voor Can Tho, Mui Ne of Con Dao als voor District 1, en voeg extra zonbescherming toe bij water en op boten.

Moet ik nette kleding meenemen voor restaurants of tempels?

Eén iets chiquere outfit is genoeg voor een leuk diner of een rooftopbar. Neem voor tempels en pagodes iets mee dat schouders en knieën bedekt, wat bij mij meestal neerkomt op een dun shirt met lange mouwen en een losser vallende broek die ik toch al had ingepakt tegen de zon.

Welke schoenen zijn het beste voor Ho Chi Minhstad en dagtochten?

Comfortabele, ademende wandelschoenen of sandalen met goede grip voor de stad, plus een paar snel drogende sandalen voor boottochten in de Mekongdelta of Can Gio. Zware wandelschoenen zijn onnodig voor dit reisschema.

Heb ik een paraplu nodig als ik een regenjas inpak?

Ik neem sowieso een kleine opvouwbare paraplu mee. Die werkt beter dan een regenjas om snel van een café naar een taxi te lopen tijdens een stortbui, en dient ook als schaduw tijdens de heetste uren van het droge seizoen.

Welke elektronica en adapters moet ik inpakken?

Een universele adapter of een Type A/C-adapter voor de 220V-stopcontacten, een powerbank voor lange dagen onderweg, en een droogzakje voor je telefoon als je rivier- of kanaaltochten maakt. Continentaal Europese stekkers passen meestal direct.